و اما ادامه ی شعرهای کوتاه...

6- شب روز بدی است

    که ماه جای مهر می نشيند و   

                                                نمی تابد                                            

                                                                    6/3/82

7- تو شمعی

    اما من پروانه نيستم

    تو را روی طاقچه

    زير آيت الکرسی می گذارم

    و فوت می کنم .                    
                   

8- من زاده می شوم در تو

    چون خورشيدی در پگاه

    رويش بی قرار صبح

    در انکار هجو شب

    به شکرانه نماز قضا می خوانم.

                                                                   3/6/82

9- بالرين رويای من

    می خواست بخوابد                                  

    چراغ بوتيک را 

    خاموش کرد.

                                                                  28/11/82

10- خواستم از عطر گونه های

         تو با خودم حرف بزنم

                            توقيف ام کردند. 

                                                                  28/11/82

هيچ حرفی نيست جز همين ها که هر چند وقت يک بار به روز می شوند و رخی می نمايند.حرفی نيست جز قلم هايی که مدام فرسوده می شوند و کاغذهايی که پاره می شوند و به حساب هم نمی آيند . جز جدال هر روزه ، جز بی قراری

رويا _ نه ! خاک پوسی رويا ، جز نبش قبر هر چه می گذرد بلکه ، جز..جز من که «بايد»اين وبلاگ را گردگيری کنم.شباويز را. شب...سکوت...من.نه هيچ حرفی نمانده است جز...

                                            با یاد زندانیان سیاسی
                                          و به یاد مختاری و پوینده

اول:

این ها دنبال مصادره کردن همه چی هستند به نفع خودشون ، چیزهایی که هیچ ربطی به شون پیدا نمی کنه هرجور که نگاه کنی.حالا هم وقاحت را به جایی رسوندن که در برنامه ی مضحک مهتاب مثلن برا فرهاد بزرگ داشت می گیرن.فرهادی که یک عمر ممنوع بود و مسکوت، تازه جمهوری اسلامی یادش اومده که فرهاد رو بزرگ بداره!بعد مرگش .وقتی که صداش نمی رسه بگه:هوی من با شما نمی خونم. و عمری شرف اش را گذاشت وسط و برا این ها نخوند. ولی این جا وقاحت حدی نداره.هر چقدر هم پوران گلفام و ما داد بزنیم، بازم صاف صاف تو چشمامون زل می زنن و از فرهاد می گن،رو صدای فرهاد تصویر خودشون رو پخش می کنن.نامردها!

«...آقاي ضرغامي ، اين روزها "شبانه"  را با شعر "احمد شاملو" پخش مي كنيد : "عمو يادگار، مرد كينه دار ، مستي يا هوشيار ، خوابي يا بيدار ؟ ...  آخرش يه شب ماه مياد بيرون ، منو مي بره از ته زندون..." كليپ هم برايش مي سازيد . كدام زندان ؟ كدام ماه؟ كدام عمو يادگار؟  آقاي ضرغامي براي يك  دستمال نيازي به آتش زدن قيصريه نيست .  فرهاد را همچون گذشته فراموش كنيد . آنها كه بايد او را از ياد نبرند، بسيارند و بيدار. فرهاد به هيچ رس نه دولتي نيازي نداشت و ندارد.
 جناب آقاي ضرغامي، به عنوان نماينده قانوني فرهاد و صاحب امتياز رسمي آثار وي مجددا اعلام مي كنم كه آن سازمان به هيچ وجه اجازه پخش آثار فرهاد مهراد را ندارد.» 

                                                     پوران گلفام

                                                           22 خرداد 1384

دوم:                                         

ديدارکه به قبرستان باشد

آخرش هم حتمن

من بايد

ساک به دست

رد کفن ام را بگيرم

بخوابم توی تابوت

تا اهواز

جيک ام در نيايد مرده ام

بعد هر کجا هستم

به درک

اناری را که می خواند

در غروب

تماشا کنم

سرم را بخارانم

و از موهای شما تا بال شعر

مثلن پرواز و از خوشی

هلو

عکس ام قشنگ بيفتد

بشکند
بی صدا

برای همين هم هست

که می گويم

چه فرق می کند

قبرستان به کجا باشد

و مرده شور از کجا

و آب را برای چه می خواهند

وقتی مرده ام و جيک ام هم در نمی آيد.

                                                                                                  از پاییز82 تا تابستان84