تبليغاتX
شباویز
                                با یاد زندانیان سیاسی
                             و به یاد مختاری و پوینده
                                 و گنجی و زرافشان
 

این باشد تا بعد:

سکانس یک

چهارراه و
یک دختر      شب

و من که می روم


سکانس دو

چهارراه و
یک ماشین   آبی

و من که می روم


سکانس سه

چهارراه و
          .
          .
          .
 من که نقاش شده ام.
                                                             یلدای ۸۴

نوشته شده در یکشنبه 30 بهمن1384ساعت 14:30 توسط محمدرضا جعفری| |

                                            با یاد زندانیان سیاسی
                                          و به یاد مختاری و پوینده
                                                  و گنجی


از شعرهای قدیم که تایپ شده بود این یکی رو می ذارم :

نيامده گردن می خورم

در خيال هر نگاه


زائده ای که صاف راه می رود

سربالا فکر می کند

و پس کوچه های شهر ممنوعه تا معراج خدا را

پرسه می زند


به گمان ام

تيزی شمشيرها

از باريکی گردن ما بود

                      اگر ول گرد نبوديم

 
 آزاد هم رفت......                                        

 پرنده ها

به تماشای بادها رفتند
شکوفه ها
به تماشای آب های سفید
زمین عریان مانده است و
باغ های گمان
و یاد مهر تو
ای مهربان تر از خورشید
 

نوشته شده در شنبه 8 بهمن1384ساعت 10:45 توسط محمدرضا جعفری| |
        

داسی فرود آمده بود و رویای خاک را می درود
آن کس که صبح از خانه در می آمد
رویای خاک را با خود می برد
آن کس که شب به خانه در می آمد
رویای مرده گان را باز می گرداند
و سرخی از لبان تو    شیر از انگشتان من به یغما می رفت
                                                              تا هر دو
                                                              خاموش شوند
          پیراهن سپید عروسان تاریک گردد
          وگیسوی جنین به سپیدی گراید... 

                                                                                                     محمد مختاری

              

 ما مردم همیشه در صحنه و قهرمان پروریم!ما ملت آگاه و هشیاریم!ما خوزستانی ها همیشه یار و یاور همه چی بودیم و خواهیم ماند!ما...
:شب قبل از انفجارها سفر رئیس دولت به خوزستان لغو شده بود.
همه چی همان طور است که بود با کمی چاشنی مرگ.با کمی طعم گیلاس!با رنگ و روی رفته از خورشید همیشه داغ.ما ملت خوبی هستیم.آرام و سربه زیر که تقدیرمان را هم متواضعانه می پذیریم.
:نیرو های امنیتی اطلاعاتی با جدیت پی گیر ماجرا هستند.
ما دل مان لک زده برای مرگ از بس که مرگ ندیده ایم.ما دل مان مرگ را فله ای می خواهد چون جنگ و انفجار.ما از ئی قرتی بازی های رمانتیک مردن یواشکی خوش مان نمی آید.مادل مان می خواهد همیشه در صحنه بمانیم حالا هرجور که شده.ما به خدا ملت خوبی هستیم دوستار همه چی.
:سرنخ انفجارها به اشغال گران عراق می رسد.

                                                       آغاز کوچه های تنها
                                            و مدخل خیابان های رسوا...
  

نوشته شده در سه شنبه 4 بهمن1384ساعت 21:26 توسط محمدرضا جعفری| |