پنج دانشجوي دانشگاه چمران اهواز به يك ترم تعليق محكوم شدند

۲- عادت - عادت به دست گرفتن- به دست گرفتن همه چیز. همه چیز را چرخاندن.بازیچه کردن.دور دست پیچیدن-با انگشت تاب دادن و دانستن این که باید مواظب بود.باید دست برداشت از این عادت- باید مراقب بود- شهر امن نیست.
عذاب- عذاب دانستن- آگاهی از وقوع اتفاق و عمل نکردن.دانستن و بی اعتنا بودن.تن دادن به عادت و پس زدن آگاهی و بی خیال همه چی شدن.آگاهی را دزدیدن.شهر امن نیست.
قرار نیست چیزی در دست بماند و بماند و ...بماند.
قرار نیست چیزی در دست بچرخد و بچرخد و... بماند.
قرار هیچ کس هم نیست که چیزی که در دست هست و می چرخد را ببیند و کاری نکند.
قرار شده است که از کف دست همه چی زده شود.چیزی در هوا چرخان- چیزی در کف دست چسبان- مایه ای-بازیچه ای- مالی.قرار شهر ما جز این نیست:هر چه در دست است نمی ماند. 
آگاهی از این و تن دادن به عادت و از کف دادن- ربوده شدن . در شهر ما دیگری خودی است- چنان که دست اش- چنان که جیب اش.هرکس چنان خود را تعریف می کند که در دیگری هم جا می گیرد.در لباس اش در دست اش در خانه اش. و این چنان گسترده می شود که در فکرش اندیشه اش. یکی دست ات را می زند و یکی جیب ات را و دیگری خانه ات را جارو می کند. و همه فکرت را اندیشه ات را - هم دست کاری می کنند هم می زنند هم جارو می کنند...گاه می کشند.
هیچ حوزه ای تعریف شده نیست.همه با هم برادرند ـ ونه حتا خواهر دوست رفیق ـ در جیب ها و نگاه از نگاه می دزدند.کمر خم می کنند همه برای دیگری - دیگری بزرگ و کله ها را محض قشنگی با سشوار اتو می زنند و خوب می دانند که  شهر امن نیست برای هیچ کس.