سیروس رادمنش شاعر درگذشت.... 

او که هم اکنون به خواب می رود

جامه ای دارد

نه باز و نه تیره، نه ژنده نه نو

او که هم اکنون خواب می کند

اشباح خویش را

در جامه های روز

نه خواب است و نه بیدار

و او که می خندد در صبحگاه

نپاییده شبی را

بی هیچ گمان.

گفتگو با چالنگی: رادمنش سرآمد شعر موج ناب بود

 ماه لای سجاده
خواب اش برده    مانده است.
                                                             
۲- دریای سپید به روشنی می خواند
 از پس چهار فصل و چهل سال اندوه

 تا چراغ دریایی
 دوازده ناقوس
و شاید بیست و چهار ضربه

 ناخدا   یکی یکی می شمارد.

۳- گفتم از داغ این نخل ها
                            تک و توک

که شعله می گیرد
دود می شود
و در کنار جوی آبی
       بی کار
 خواب اش می برد.

ماه ِ سجاده   خیس شده است.